Nie masz szans.
- Rozejrzyj się. - Kilku zabiją. Ciebie pierwszego.
I ciebie!
Opuściłaś nas.
Potrzebowaliśmy przywódcy, a ty zniknęłaś.
W Grisse rządzi teraz sułtan Adnan.
Przyjmij zmianę władzy z wdziękiem.
Nie jesteśmy wrogami.
Razem będziemy silniejsi. Nie dajmy się podzielić i podbić.
- Twój ojciec o to walczył. - Nie mów o nim, bo go nie znałeś!
Znam go lepiej, niż myślisz.
Jestem taki sam.
Przywódca, nie marionetka.
Mówisz o marionetkach, a sam tańczysz na sznurku Holendrów.
Twój ojciec im służy.
Twój brat również.
Choć próbujesz to ukryć, zdradę masz we krwi.
Po co wróciłaś? Zapłacisz za to!
Zbyt wiele razy płaciłam krwią.
Jestem gotowa umrzeć.
A ty?
Rzuć broń.
Zrób to!
Jebać ich!
Umrę szczęśliwa! Strzel zdrajcy w łeb!
Proszę.
Nie chcę jatki.
Opuść broń.
Proszę!
Puśćcie mnie!
Puśćcie! Chee!
Co robisz?
Przyszliśmy z Maranem.
Ty i ja musimy się trzymać razem.
Nie chcę w tym uczestniczyć. Kalia jest przywódczynią.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
GRISSE
Przybyli ludzie Tanaki.
Ci, o których pan prosił. Znaleźli też jego ciało.
- A dziewczyna? - Nic.
Uciekła do dżungli.
Wprowadź ich.
Wasz samuraj zginął z ręki innego.
Zawiedliście mnie.
Słyszałem,
że jesteście lojalni.
I posłuszni.
Nie jesteśmy samurajami, tylko kunoichi.
On nie był nasz.
Kobieta?
Kunoichi robią to, czego twoi ludzie nie potrafią.
To miejsce w sam raz dla ciebie.
W gównie.
Przejmuję ulice.
Twój lokal, twój interes,
majątek.
A ty jesteś tu. Idealnie.
Śmiało, karm swoją ambicję, Jambu.
Jest jak rozwścieczony tygrys.
Wymknie ci się spod kontroli szybciej, niż pobawisz się kutasem.
Gadaniem nie otworzysz krat.
Myślisz, że Adnan się zatrzyma?
Zdradzi was wszystkich, bo jego panowie domagają się głów.
Kalia ma tylko jedną.
A oni chcą dostać wszystkie, łącznie z twoją.
Na talerzu lub włóczni.
Pomyśl o tym, tępaku!
Jedz, póki możesz, świnio.
Przykro mi, że do tego doszło,
lecz nigdy nie byliśmy tak blisko osiągnięcia celu.
Tylko ktoś z rodu sułtanów
może zjednoczyć rebeliantów i doprowadzić do odrodzenia narodu.
To nie my jesteśmy wybrańcami.
Sułtana Adnana namaszczono na władcę tuż po urodzeniu.
Może zaprowadzić rewolucję dalej niż my.
Wiedz, że robię to dla sprawy.
Dla ludzi.
Dla nas.
To wizja twego ojca.
Adnan nie jest wizją mego ojca.
Zaufałam ci. Tylko ciebie miałam.
Miałaś innego. Anglika.
Próbowałem cię chronić, leczy ignorowałaś ostrzeżenia.
Brednie.
Omotał cię!
Stać!
Gdzie jest Kalia?
Spokojnie.
Co to znaczy? Każ im się rozejść!
Nie.
Słyszeliście. Idźcie.
Najpierw chcemy zobaczyć Kalię.
Co ty wyprawiasz?
- W porządku? - Kalia odniosła rany.
Jest leczona w komnatach gubernatora.
Pozwólcie jej dojść do siebie.
- Chcemy ją zobaczyć. - Sułtan
wypuści ją, gdy będzie na to gotowa.
Rozejdźcie się.
Jest w dobrych rękach.
Puśćcie ją!
Puśćcie ją.
Przypominam,
że w Grisse panuje teraz prawo,
a strzeże go sułtan Adnan,
władca z królewskiego rodu.
Nie radzę go obrażać.
My nie wybieraliśmy Adnana,
tylko Kalię.
Wypuśćcie mnie!
Nie! Przestańcie! Co robicie?
Lena!
Powstrzymaj ich!
Czemu nic nie zrobiłeś?
Lena kazała bić naszych ludzi.
To nie ona,
tylko ja.
Jak mogłeś? Oni są niewinni!
- To buntownicy. - Nieuzbrojeni.
Myślisz, że raduje mnie gnębienie swoich?
Gdybyśmy okazali słabość, byłoby więcej buntów.
Miasto podzieliłoby się, a potem zwróciło przeciw nam.
To ludzie, których mieliśmy bronić.
Tak, lecz to było niezbędne.
Chcę tylko ich dobra.
Wiem, ale nadszedł czas, byśmy pokazali im naszą determinację.
Jesteś moim generałem.
Muszę ci ufać.
Muszę wiedzieć, że poprzesz mnie,
gdy będę podejmował trudne decyzje.
Mogę ci ufać?
To jest sułtański sztylet.
Od tej pory zaprowadzasz prawo w moim imieniu.
Czekają cię trudne decyzje.
Bądź stanowczy, a wreszcie staniesz się przywódcą.
Nie opieraj się, Chee.
Wiem, że Kalia dała ci to, zanim poszła do De Witta.
Myślisz, że jesteś wszystkowiedząca?
Chcesz tego co Holendrzy.
Założę się, że merdasz ogonem przy jajach De Witta!
Nic ci nie dam.
To jak wspinanie się na drzewo po ryby. Bez sensu.
Twoje słowa zawsze są okrutne.
Ostatni raz.
Gdzie są zeszyty?
Zabij mnie, kurwo,
to wrócę jako duch i wyżrę ci twoje czarne serce.
Przekonamy się.
Wayne!
Myśleliśmy, że z nim pójdzie nam łatwiej,
ale on jest jak ty. Trudno go złamać.
Jeśli jest w tobie krzta przyzwoitości, to go puść, wywłoko!
On nic nie wie!
Uderz mnie!
Dalej! Mnie!
Normalnie nie brudziłabym sobie rąk,
ale dziś zrobię wyjątek.
Przestań!
On nic nie wie!
Cóż...
- Proszę! - Nie!
Przestańcie!
Ty mnie błagasz?
To muzyka dla moich uszu.
Zabij mnie i tyle.
Jestem zmęczona.
Dalej.
De Witt zrobi mi coś gorszego.
Przychodzisz ją uratować czy zabić?
Yunichi!
On jest z nami.
Zrobione?
Mogę sprawić, że to w twojej głowie będzie się dłubać,
jeśli powiesz, że znów dałeś dupy.
Zrobione. Jak prosiłaś.
Błagała?
Nie. Do końca pozostała harda.
Tak myślałam. Gdzie ciało?
Głęboko w gównie tego miasta. Leży na dnie ścieku.
Zniknij i nie wracaj, dopóki cię nie wezwę.
Tak. Arogancka z niej pizda, braciszku.
Czas im powiedzieć, że Grisse jest nasze.
Skoro tak, musisz usłyszeć coś, co nam pomoże.
Mów.
Pod miastem biegnie tunel.
Wykopał go gubernator, żeby móc uciec.
Skąd wiesz?
Powiedziała mi chińska kurwa.
Jesteś bardzo zaradna, droga Leno.
- Kto jeszcze wie o tunelu? - Nikt.
A jeśli nawet, to siedzi w więzieniu albo jest martwy.
Zatrzymajmy to dla siebie.
Dobrze mieć asa w rękawie.
Czy to konieczne?
Potrzebujemy broni.
Sułtan szykuje się do walki z Holendrami.
- Idzie armia rebeliantów. - Nie pisałem się na to.
Muszę bronić swoich.
Naprawdę myślisz, że idą tu rebelianci?
Tak.
- Jego ludzie. - Skąd ta pewność?
Czemu nie przyszli od razu?
- Chcesz im przewodzić? - Nie ma czasu.
Dogadałeś się?
A one?
Głupie pytanie.
Potrzebujemy całej broni i amunicji. Nasi ludzie mają pierwszeństwo.
Ludzie sułtana.
Piękny nóż.
Prezent?
Opuść broń.
Posłuchaj, strażniku.
Nie jestem niczyim psem, a zwłaszcza sułtańskim.
Jak ty.
To nie jest układ, na jaki przystałem.
Rozumiesz?
Byłem dla ciebie bardzo miły.
Oddałem ci broń.
To datek, nie danina.
Nie przeginaj.
Rozumiesz?
Pytam, czy rozumiesz.
Idziemy.
Mądrze.
Uwolnij więźniów!
- Gdzie Chee? - Tam.
Wayne!
Obudź się!
Obudź się.
Musimy iść.
Chodźcie.
Bierzcie broń!
Wiedziałem, że samuraj zrobi coś bohaterskiego.
- I wyciągnie cię z pierdla. - Spotkamy się w piekle, Jambu!
Co tak stoisz? Chcesz mi coś powiedzieć?
Miałaś rację.
Choć raz. Miałaś rację.
Długo z tobą walczyłem.
Robiliśmy to w określonych okolicznościach.
One się zmieniły.
- Mamy wspólnego wroga. - Sułtana?
- To czemu go poparłeś, mięczaku? - Interesy.
Jak zawsze.
- Czyli nie walczymy? - Nie dzisiaj.
Może kiedy indziej. Zobaczymy.
Wszyscy macie złożyć broń.
Już!
Powiedz mi, co z tego masz?
Robię to dla sprawy.
Poparłem kogoś, kto będzie walczyć z Holendrami,
- a nie między sobą! - Ma rację!
Maran wybrał mądrze. Myśli o ludziach.
Uwierzył w twoje fałszywe obietnice.
Miałaś się nią zająć.
Teraz mamy bałagan.
Ja jestem przywódcą w Grisse.
I wszyscy będą mnie słuchać.
Bo co?
Sprzedasz nas Holendrom?
Twoja rodzina trudni się tym od lat.
Służy kolonialistom.
- Czemu tylko w Grisse? - Dość tych obelg!
Czekajcie! Porozmawiajmy.
Proszę.
Co powiedziałeś?
Prawdziwy wróg jest tam.
To Holendrzy.
Nie mogę zabijać swoich.
Mówiłem ci, że słabi nie mogą przewodzić.
Wybieraj.
Możemy zginąć razem.
Któraś z naszych kul na pewno cię zabije.
Albo?
Walczymy.
Ty i ja. Na śmierć.
Zwycięzca bierze miasto.
Przyjmuję twoje wyzwanie.
Wiem, że cię zawiodłam,
ale nie narażaj życia w tej grze.
Może być niebezpieczna.
Została pobita.
Nie jest tak szybka jak ja.
Chętnie cię zastąpię.
Nie. To moja walka.
Oddajecie po jednym strzale. Z 9 metrów.
Jeśli przeciwnicy będą nadal żyć,
przystąpią do walki na dowolnie wybraną broń.
Weź, Kalio.
- Tylko. - Zaufaj mu.
- Jeśli zginę... - Nie.
To walka pomiędzy tą dwójką.
Jeśli ktoś się wtrąci, otworzymy ogień.
My też, dziwko.
Zupełnie jak ojciec.
Tak.
Wydałem go Holendrom i patrzyłem, jak zdycha niczym pies.
A teraz mogę zabić jego córkę.
Walczysz do samego końca.
Masz jaja, a moje ostrze wypluje ci flaki.
Wstawaj!
Wykończ ją! Teraz!
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński